[19] Recenzja "Ugly Love" Colleen Hoover

15 | dodaj


Tytuł oryginalny: "Ugly Love"
Autor: Colleen Hoover
Wydawca: Otwarte
Data premiery: 2016-04-13
Ilość stron: 344
Tłumaczenie: Piotr Grzegorzewski





Nie płakałam przy Hopeless. Nie płakałam przy Losing Hope. Nie płakałam przy Maybe Someday. Szlochałam próbując sama siebie powstrzymać przy Ugly Love. Nie jestem pewna czy wiem dlaczego podczas czytania tamtych równie dobrych pozycji, nie wyszła ze mnie krzta emocji. Przeżywałam wszystko w środku. Teraz już zbyt długo czekałam, a zbyt wiele się nawarstwiło. Zapraszam na recenzję książki o miłości, która była i czysta i brudna.

To naprawdę smutne, kiedy pizza może przyjechać do ciebie szybciej niż policja.

Tate wprowadza się do swojego brata. Dostaje pracę na weekendy, jako pielęgniarka, zaś w tygodniu studiuje. Naprzeciwko Corbina, brata głównej bohaterki mieszka Miles. Także pilot, niesamowicie przystojny i skrywający wszystko, wszystkie uczucia i emocje za maską obojętności. Kiedy się spotykają powinni być jedynie przyjaciółmi. On unika związków, ona też. Nie powinni w ogóle się do siebie zbilżyć. Ale coś ich łączy. Łączy ich seks i jedna zasada Milesa: nie pytaj o przeszłość, nie oczekuj przyszłości. Tate wie w co wchodzi, ale czy warto związać się z kimś kto cię nigdy nie pokocha?


Nawet nie wiem jak zacząć. Ta książka wywarła na mnie tyle sprzecznych emocji. Zwykle pozytywnych. Ale wściekałam się podczas czytania, złościłam i byłam zdezorientowana. Pani Hoover ma w swoich książkach coś takiego, że pomimo tego jak bardzo chciałbyś oderwać się od jej lektury, staje się to awykonalne. Jej książki mają swój manetyzm. One cię wciągają do swojego świata, łapią za gardło i odcinają dopływ tlenu aż do ostatniej strony, gdzie wreszcie wypuszczają cię ze stalowego uścisku i pozwalają wypłynąć do rzeczywistości, ale ty już tego nie chcesz. Powieść Colleen Hoover nie jest erotykiem, ale nie jest też grzeczna czy przebierająca w słowach. Podoba mi się ta bezpośredniość i jednocześnie subtelność, delikatne piękno. Ta książka jest niesamowita i mimo, że domyśliłam się co się stało Milesowi, przeżywałam wszystko razem z nim od początku i od początku. Co do postaci to nie miałam wielkich zastrzeżeń, jedyne co to Tate, która dwa razy mnie mocno wkurzyła. Moje serce skradła jednak postać Kapitana i jego rady, które w rzeczywistości nie były radami, a tylko pokazywały to, że samemu wiemy co jest dla nas najlepsze. Mega pozytywna i urzekająca osoba, którą chciałoby się mieć w rzeczywistym świecie. Ja z mijej strony mogę powiedzieć tylko tyle, że czekam na kolejną powieść autorki wydaną w języku polskim! Nie ma co się zastanawiać i 10/10. 

- Jest takie powiedzenie: kiedy życie daje ci cytryny...
- Zrób z nich lemoniadę - kończę za niego.
Kapitan patrzy na mnie i kręci głową.
- W mojej wersji brzmi ono nieco inaczej. Kiedy życie daje ci cytryny, upewnij się, że wiesz, w czyje oczy wycisnąć z nich sok.

Wiecie, że dzisiaj w Krakowie jest spotkanie z Colleen Hoover? Ktoś z Was zamierza przyjść? Ponieważ ja będę i jak coś to możemy się spotkać :) (Bonarka, Empik, 18.00) 

Porozmawiaj ze mną o... Harrym Potterze!

16 | dodaj
Postanowiłam stworzyć serię, w której zachęcę Was do dyskusji na dany (zwykle książkowy) temat. Dziś postanowiłam zrobić coś luźniejszego, tak na początek czyli opowiem Wam o mojej przygodzie z Harrym i odpowiem na kilka wymyślonych przeze mnie pytań. Ostrzegam: będzie tu pełno spojlerów z serii! 




Dla tych, którzy jeszcze nie wiedzą, jeśli tacy w ogóle są powiem o czym mniej więcej jest ta seria. Stworzyła ją cudowna J. K. Rowling. W pierwszej części tytułowy Harry Potter w dniu swoich jedenastych urodzin otrzymuje list ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Okazuje się bowiem, że jest czarodziejem, który jako jedyny nie umarł po trafieniu śmiertelnym zaklęciem. W każdej części opisywane są przygody młodego czarodzieja, walka z siłami zła, przyjaźń wielokrotnie wystawiana na próbę, wskazane są tu wartości inne niż te na papierowych banknotach.

Zacznijmy od początku dlaczego, jak i kiedy po niego sięgnęłam?
To jest całkiem zwykła historia, ponieważ będąc u koleżanki kiedy miałam 12 albo 13 lat zobaczyłam na jej półce pierwszą część. Ona nie lubiła czytać, więc jej zakładka znajdowała się na 20 stronie, które czytała okrągły rok. Były to wakacje przed szóstą klasą (chyba), więc stwierdziłam, że i tak na razie nie mam co czytać, a na drugi dzień miałam pojechać odwiedzić moją przyjaciółkę na wsi. Bez zastanowienia pożyczyłam od niej tą część. Nie pamiętam czy w tym czasie wyszły już wszystkie filmy, ale jestem pewna, że oglądnęłam do szóstej lub piątej części, wiedziałam, więc czego się spodziewać. Dodatkowo to był mój okres kiedy dopiero zaczynałam wchodzić w ten książkoholikowy świat. Można się zakochać od pierwszego wejrzenia? Tego nie wiem, ale wiem, że można się zakochać od pierwszych słów. Jak tylko zaczęłam to czytać nic innego się nie  liczyło, miałam ochotę zostać w tym świecie i już z niego nie wychodzić. Zaraz po powrocie do domu powiedziałam rodzicom, że potrzebuję kolejnej części. Nawet nie wyobrażacie sobie jak byli wniebowzięci. Ich córka odkryła, że książki też dają świetną rozrywkę! Tak było mniej więcej pół roku? Potem zaczęło się to stawać nałogiem. Powiedzieli mi, że nie mogę kupować tyle książek w tak małym odstępie czasowym, bo zacznę jeść tylko chleb i pić samą wodę. Powiedziałam, że nie mam nic przeciwko, jednak oni już przestali być sponsorami mojego książkowego świata. Od tamtej pory dostaję od niech książki na określone okazji tzn. urodziny, Mikołajki itp.



Moja ulubiona część i dlaczego?
Tutaj bezapelacyjnie i obowiązkowo pójdzie szósta część, czyli "Harry Potter i Książę Półkrwi". Dlaczego? Myślę, że to przez to, iż w tej części Harry staje się bardziej dojrzały. Mimo tego, że gdyby nie Hermiona i przyjaciele to już dawno rzuciłby Avadą na siebie jest on dużo mądrzejszy i posiadający wielką gamę przygód, ale i porażek, a to w wielkim stopniu ukształtowało jego charakter. Dodatkowo w tej części Ministerstwo Magii zorientowało się, że Sam-Wiesz-Kto powrócił, więc jest teraz "Wybrańcem" co czasami mnie śmieszyło, zwłaszcza kiedy miał tak wielkie zainteresowanie ze strony płci pięknej. Był wtedy taki nieporadny i niezdarny. Albo co te adoratorki były w stanie zrobić, żeby go zdobyć (Romilda)...



Moja ulubiona postać i dlaczego?
Od początku do końca moją ulubioną postacią był, jest i będzie Syriusz Black. Nie wiem czy moją miłość i uznanie zdobył swoim poświęceniem, odwagą czy lojalnością, jednak mimo tylu wad on zawsze był najlepszym bohaterem całej serii. Syriusz wykazał się męstwem i głupotą, odwagą i próżnością, oddaniem i złośliwością i to właśnie w nim uwielbiam. Nie jest idealny. Jest zwykłym człowiekiem, który posiada i zalety i wady. Scena z piątej części złamała mi serce i mimo, że wiedziałam co się stanie ryczałam jak bóbr.



Do jakiego domu należę, jaki jest mój patronus, a jaki bogin?
Jestem dumną Krukonką! Moim patronusem byłby wilk lub jednorożec, a boginem śmierć rodziny.

Jakiego wybrałabym zwierzaka ze świata magii?
Feniksa, zdecydowanie uwielbiam kiedy zwierzęta przywiązują się do ciebie na całe życie. 

Ulubiony przedmiot i nauczyciel?
Transmutacja i profesor McGonagall, lubię wymagających nauczycieli, którzy znają się dobrze na swoim fachu i potrafią przekazać Ci wiedzę, zaś transmutacja zawsze była moim faworytem. :D 

Jeśli chcecie odpowiedzcie na moje pytania w komentarzu lub u siebie na blogu, chętnie poczytam o Waszej przygodzie z Harrym! :D Mam nadzieję, że podoba Wam się nowa seria! Miłego weekendu! Koniec psot! Nox!

NIEPOPULARNE OPINIE O POPULARNYCH KSIĄŻKACH TAG

35 | dodaj
Postanowiłam zrobić ten tag, aby podyskutować z Wami o książkach, których oboje nie lubimy lub wręcz przeciwnie lub ja lubię, a Wy nie. Chcę tu od razu nadmienić, że jest to wyłącznie moja opinia i nie narzucam jej nikomu!




1. Popularna książka lub seria, której nie lubisz.
Tutaj zdecydowanie mogę dopasować "Papierowe Miasta" autorstwa Johna Greena. Książka, na której podstawie powstał film, jest to światowy bestseller, miliony fanów. Dla mnie zaś przeciętna opowieść o mało intersującym chłopcu, w dodatku nudnym jak flaki z olejem i dłużącą się niemiłosiernie fabuła. "Gwiazd naszych wina" było dobre, ale nie powaliło mnie i nie wzruszyłam się, zaś "Papierowe Miasta" były totalnym niewypałem, zresztą tak samo jak "Will Grayson, Will Grayson".

2. Popularna książka lub seria, której wszyscy nienawidzą, ale Ty kochasz.
Nie ma na pewno takiej książki, która ma samych przeciwników, ale bardzo kontrowersyjną książką jest saga "Zmierzch", którą uwielbiam i gdyby nie ona najprawdopodobniej nigdy nie zaczęłabym czytać nałogowo. Zawdzięczam tej serii nie tylko miłe chwile, ale też to, że tu jestem. :) 

3. Trójkąt miłosny, w którym główny bohater/bohaterka, według Ciebie wybrała złą osobę LUB literacka para, której nie lubisz.
Uwaga od razu uprzedzam w tym pytaniu mogą pojawić się spojlery! Pierwszą taką bohaterką jest Katniss z "Igrzysk Śmierci", mimo, że nie lubię ani jej, ani Peety, ani Gale zawsze byłam za Galeniss. Kolejną parą jest znienawidzone przeze mnie Romione, ponieważ ja zawsze byłam i będę kibicować Krumowi <3 (lub Harry'emu) 

4. Popularny gatunek literacki, po który rzadko sięgasz.
Jest to zdecydownie literatura grozy. Przeczytałam jedną powieść Kinga i stwierdziłam, że dla mnie wytarczy! Naprawdę jestem strasznym chojrakiem ! 

5. Popularny bądź uwielbiany bohater, którego Ty nie lubisz.
Teraz mam w głowie tylko Peetę, ale... Tak, wiem! Błagam nie besztajcie mnie, jestem najprawdopodobniej jedyną osobą na świecie, która nie znosi Jace'a z "Darów Anioła"! Kiedy o nim czytałam miałam momenty kiedy się uśmiechnęłam, jednak zdecydowanie fragmenty z nim gorzej i nieprzyjemniej mi się czytało. + dołączam w pakiecie Clary, której szczerze nienawidzę ugh.

6. Popularny autor, do którego nie jesteś przekonana.
Czy moją głęboką niechęć i to, że się zawiodłam mogę nazwać nie przekonaniem się? Zdecydowanie nie przeczytam już nic co wyjdzie spod pióra Gayle Forman. Nie, nie, nie!

7. Popularny wątek/motyw, którego masz już dość. 
Wspominałam jak drażnią mnie bohaterki typ: "ciepła klucha 2.0". To jest zdecydowanie najgorszy motyw. Przecież biedna, mała kluseczka nie poradzi sobie z zawiązaniem buta, żeby nie zrobić dramy i kazać się nad sobą litować dwudziestu osobom i oczywiście jej ukochanemu lub dwóm...

8. Popularna seria, której nie chcesz przeczytać.
Aktualnie mam tak z "Niezgodną". Nasłuchałam się różnych opinii na jej temat, zostałam zaspojlerowana, więc straciłam ochotę na nią. Dodatkowo słyszałam, że Tris jest supermegahiperwkurzająca, więc ja chyba podziękuję. :)

9. Mówi się, że "Książka jest zawsze lepsza od filmu", ale który film lub serial, podobał Ci się bardziej niż książka?
Tu powiem tak. Zawsze jest coś takiego, że kiedy czytamy możemy sami sobie wszystko wyobrazić nie mamy nic narzuconego, tylko my i nasza kreatywność w łączeniu kształtów i kolorów. Mimo tego, jest chyba jeden jedyny film, który podobał mi się bardziej niż sama książka, a jest to "Książę Kaspian" - C. S. Lewisa, ale to tylko dlatego, że ja lubię jak coś się dzieję, a w książce wieje nudą! :( Zaś film jest pełen akcji, znakomitych aktorów i cudownych magicznych stworzeń! 



Teraz Wasza kolej! Wypowiedzcie się, zgadzacie się z moim zdaniem czy macie zupełnie inny pogląd? Chętnie poczytam konstruktywne opinie! :D 

[18] Recenzja "Chłopaka, który zakradał się do mnie przez okno" Kirsty Moseley

20 | dodaj


Tytuł oryginalny: "The Boy Who Sneaks in My Bedroom Window"
Autor: Kirsty Moseley
Wydawca: HarperCollins
Data premiery: 2016-03-30
Ilość stron: 352
Tłumaczenie:  Zuzanna Smreczyńska




Przeczytałam tę książkę w jedną noc. Czy było warto wstać niewyspanym? Cóż samej mi jest trudno ocenić. Nie powiem, że książka była zła, bo bym skłamała, była dobra, ale czy na tyle? Wniosek jest jeden, nieważne jaka książka, dla każdej warto zarywać nocki, według mnie.

Amber na pozór zwykła szesnastoletnia dziewczyna. Trochę nieśmiała z nadopiekuńczym starszym bratem i matką, która cały czas jest w pracy, nie wyróżnia się z tłumu. Jednak co noc od ośmiu lat do jej pokoju zakrada się Liam, najlepszy przyjaciel jej brata i razem kładą się spać, jedynie się przytulając. W dzień straszny palant i arogancki dupek w nocy zmienia się w kochanego i troskliwego prawie jej chłopaka. Ale "ha!" ona go nie znosi! Ten dupek zmienia dziewczyny co "numerek" i nie przejmuje się ich uczuciami. Dodatkowo Amber ma nieciekawą przeszłość...

"- A ty jak masz na imię? - dopytywał.
- Nazywa się: "Tknij ją jeszcze raz, a dostaniesz w mordę"..."


Okej zaczynamy wyliczanie! Dziewczyna - szara myszka? Jest! Megasarkastyczny dupek z nadmuchanym "ego"? Jest! Laska, która jest panną lekkich obyczajów? Jest! Odciśnięte rany z przeszłości? Są! O czymś zapomniałam? O tak, a wiecie czego tam nie ma? Trójkąta miłosnego! Mimo tej przewidywalności znalazłam w tej powieści wiele rzeczy, które mi się naprawdę podobały. Zacznijmy od samej fabuły. Nie była ona ani oryginalna ani nieprzewidywalna, jednak zauroczyła mnie. Było coś w tej powieści, ze nie mogłaś skończyć dopóki nie dotrwasz do ostatniej strony. Bardzo podobał mi się humor powieści, bo pomimo tego, że było wiele poważnych wątków gdzieś tam między wierszami przewijały się sarkastyczne komentarze, przy których nieraz parskałam śmiechem. Główna bohaterka o dziwo nie irytowała mnie. W ogóle, dlatego jestem zaskoczona. Czasami jednak czuć było, że ma ona te szesnaście lat, choć w niektórych momentach zastanawiałam się czemu autorka posługuje się tak obscenicznym językiem. To było po prostu niesmaczne i dodawało niepotrzebnych wad dla powieści. Zastanawiałam się jak to możliwe, że akcja posuwa się tak szybko, to było wręcz nierealne. Ale dlaczego mi się podobała, mimo tylu małych, ale jednak wad? Czy to za sprawą Liama? Może to dzięki splocie akcji i zakończeniu? Sama nie wiem... Książka, którą przeczytałam w jedną noc i nie żałuję. Książka momentami przesłodzona do granic, których radzę autorkom nie przekraczać, pełna małych, ale zauważalnych wad. Książka, która mimo wszystko skradła kawałek mojego serca i zostawiła je gdzieś tam w niej. Niezobowiązująca, lekka i mało realna powieść Kirsty Moseley. Polecam? Tak, zdecydowanie. Komu? Nastolatkom, które czasami chcą oderwać się od pełnej krwi literatury fantasy lub mrożącego krew w żyłach kryminału. Bo czemu nie? Ostatnie co chcę dodać to fakt, iż nie powinno się porównywać tej autorki do Colleen Hoover czy Jennifer L. Armentrout, jak to zrobiono z tyłu okładki.

Ocena: 6/10 

Dokładnie 2 dni temu powiedziałam Wam, że nie wiem czy będę miała czas, aby coś przeczytać... tsaa...

Dziękuję Wydawnictwu HarperCollins za danie mi możliwości przeczytania tej powieści! :)

MARCOWY WRAP UP I TBR NA KWIECIEŃ

12 | dodaj
Ogólnie w marcu nie przeczytałam dużo książek, ponieważ już 18 kwietnia zaczynają się moje egzaminy gimnazjalne, więc staram się przygotowywać do nich. Dodatkowo chcę napisać Wam, że w tym miesiącu, czyli kwietniu będzie mnie najprawdopodobniej dużo mniej. Nie wiem czy w ogóle pojawi się jakaś recenzja, jeśli tak to będzie ona książki przeczytanaj przeze mnie rok temu lub pół roku. Postaram się jednak dodawać jakieś tagi lub tym podobne abyście o mnie nie zapomnieli. :D 

WRAP UP


Zrecenzowałam oprócz tego: 
- Zwierzogród <- pierwszą na tym blogu recenzję filmu :) 


TBR 

W tym miesiącu chciałabym przeczytać przynajmniej "Złodziejkę książek" oraz moją ukochaną i wyczekiwaną "Lady Midnight" <3 Jeśli mi się uda więcej to jeszcze zamierzam dokończyć "Srebrne Krzesło" - C. S. Lewisa. 

Jeśli chcecie możecie mnie znaleźć też tutaj: 
- instagram : addictedtobooks9
- snapchat - funofbooks
- lubimyczytac - Natalie_Bane

Mam nadzieję, że Wy przeczytaliście więcej ksiązek ode mnie. :) Napiszcie mi w komentarzu! Życzę Wam tego miesiąca dużo bardziej zaczytanego niż mój :( 

[7] Liebster Blog Award

27 | dodaj
Wow to już 7 nominacja ! Dziękuję bardzo Kani Frani <klik> <3 Myślę, że wszyscy więdzą na czym polega LBA, więc do dzieła! 


1. Jakich bohaterów nie znosisz w książkach?
Nie znoszę takich ciepłych kluch, które tylko narzekają, że jest źle, ale nie potrafią nic z tym zrobić. Nienawidzę też osób, które (zwykle bohaterki) mają wielki problem z wybraniem jednego z dwóch chłopaków. "O nie! Ja przecież kocham obu! Co mam uczynić?! Ludzie martwcie się ze mną jestem wielka drama queen!" ...



2. Kiedy przeczytałaś swoją pierwszą w życiu książkę?
Ale tak całkiem sama i w ogóle? To chyba nie pamiętam... Czytałam różne baśnie, bajeczki, zaś mama czytała mi encyklopedie o zwierzętach, ponieważ jak tylko nauczyłam się splatać sylaby to mówiłam tylko o tym jak bardzo chcę w przyszłości pomagać "zwierzaczkom". Teraz to się trochę zmieniło, ale przez przynajmniej połowę swojego szesnastoletniego życia chciałam być weterynarzem.
 
3. Czy masz jakąś postać książkową, z którą się utożsamiasz?
Taką postacią jest na pewno Penryn z serii "Angelfall". Może ja nie żyję w postapokaliptycznym świecie, jednak obie chodziłyśmy na lekcje samoobrony i mamy wiele wspólnych cech. 

4. Co byś zrobiła, gdyby ludziom nagle zabrakło pomysłu na nowe książki?
Myślę, że pomysłu nie powinno zabraknąć, ale jeśli rzeczywiście tak by było to tak czy tak mam do nadrobienia tak dużo książek, że do końca życia i tak bym nie zdążyła ich wszystkich przeczytać. :(

5. Księgarnia czy antykwariat?
Księgarnia.

6. Czy zdarza Ci się oceniać książkę po okładce?
Oceniać nie. Ale kupować owszem. No powiedzcie sami, że jak oprawa wizualna przyciąga oko to aż pieniądze ciążą w kieszeniach!

7. Na jaką książkę masz aktualnie największą ochotę?
Na "Lady Midnight" - Cassandry Clare! Już nie mogę się doczekać żeby to dorwać!

8. Książki... Mieć czy wypożyczać? Oto jest pytanie.
U mnie wygląda to tak, że wypożyczam książkę, jeśli nie jestem pewna na 60%, że chcę ją kupić. Ale na końcu i tak zwykle okazuje się, że była tak dobra, że muszę ją mieć na swojej półce... :))

9. Jaka jest Twoja wymarzona książkowa podróż?
Książkowa podróż? Jeśli nie myślimy o świecie, do którego chcę trafić (Hogwart, nikt by się nie skapnął) to zawsze chciałam popłynąć "Wędrowcem do świtu" razem z moim pierwszym książkowym "crushem" czyli Edmundem <3 <3 (on jest mój!!)

10. Czy któraś z przeczytanych książek stała się dla Ciebie inspiracją?
Osobiście z każdej książki staram się czerpać jakąkolwiek inspiracje jednak nie mam takiej jednej, która by w stu procentach tu pasowała.

11. Czy chciałabyś napisać książkę? Jeśli tak, to o czym by ona opowiadała?

Jasne, że bym chciała! Jeślibym ją napisała to bohaterka byłaby to dziewczyna z charakterem, a nie "ciepła klucha". Może niektórym już znudziły się bohaterki kickass, mimo to nienawidzę czytać o takich niedorobach. 


Moje pytania: 
1. Ile zamierzasz przeczytać książek w tym roku?
2. Lubisz czytać komiksy?
3. Oglądasz filmy Marvela? Jeśli tak to jesteś #TeamIronMan czy #TeamCap?
4. Ulubiony książkowy parring?
5. Oglądasz seriale? Jeśli tak to jakie?
6. Ulubiona lektura z podstawówki?
7. Umysł ścisły czy typowy humanista?
8. Twój pierwszy crush?
9. Ulubiona baśń?
10. Znasz jakąś lepszą ekranizację filmową od samej książki?
11. Najlepsza książka przeczytana w 2015?

Nominuję:
1. Lunatyczkę <klik>
2 i 3 Idalię i Arysteę <klik>
4. Anię <klik>
5. Milenę <klik>
6. Izę <klik>
7. Julkę <klik>
8. Dominikę <klik>

Wesołych i Zdrowych Świąt, życzę Wam abyście przeżyli te święta Zmartwychwstania Pańskiego w gronie rodzinnym! 

[17] "Dzieci Gniewu" Paula Grossmana

20 | dodaj

Tytuł oryginalny: "Children of Wrath"
Autor: Paul Grossman
Wydawca: SQN
Data premiery: 2015-07-15
Ilość stron: 368
Tłumaczenie:Agnieszka Brodzik




Berlin. Rok 1929. Wybucha epidemia, do której dochodzi dzięki rzekomo starannie odkażanym i czyszczonym z bakterii kiełbaskom. Zaczynają umierać pojedyncze osoby.  Jednak w tym samym czasie detektyw Willi Kraus jest świadkiem makabrycznego odkrycia. Kanał ściekowy wyrzuca jutowy worek z... kośćmi. Kośćmi dzieci, które są idealnie poukładane, złożone, dobrane. Piszczele razem, paliczki też. Kto mógł się dopuścić tak haniebnej zbrodni? Kiedy nasz policjant już zaczyna poszukiwania seryjnego mordercy dzieci sprawa zostaje mu odebrana. Wspomnijmy może, że Kraus jest Żydem. Ma większy nos, ciemniejszą karnację i jest obrzezany, ale to najlepszy detektyw w Berlinie. Czy wrodzona niemiecka niechęć do niego zatrzyma go przed rozwiązaniem zagadki? Co się stanie kiedy policja po prostu będzie szukać "kozła ofiarnego"? Oprócz tego w Niemczech zaczyna rodzić się ideologia nazistowska z Hitlerem na czele.


- Nie chodzi o to, co zrobiliście. Tylko o to, kim jesteście. Nie jesteście Niemcami. [...] Chcemy się trzymać z dala od was [...]. Jak od każdej szkodliwej bakterii.


Powiem szczerze, że pierwszy raz czytałam kryminał i trochę się obawiałam, zwłaszcza, że był on umieszczony w przeszłości. Jednak cieszę się, że to zrobiłam. Powieść Paula Grossmana jest książką może nie dla każdego, mimo to wartą uwagi i przeczytania. Autor w świetny sposób przedstawia Berlin i jako miasto ze starymi budynkami, kobietami w spódnicach midi, ale także jego polityczną i moralną stronę. Żydzi nie powinni już być prześladowani, ponieważ teoretycznie każdy był na równi z każdym. Pomimo tego, przykro mi się robiło kiedy czytałam jak współpracownicy z szefem na czele pana Krausa potrafili z niego publicznie drwić. Co do samej książki było wiele obrzydliwych i okropnych fragmentów, które mam nadzieję nigdy nie były prawdziwe. Nie mamy tu jednak wielkiego zaskoczenia kiedy odkrywamy kto jest Dzieciożercą. Jednakże książka nawet w najlżejszych miejscach potrafi zamrozić krew w żyłach tak bardzo, że nie mogłam jej czytać przed snem. Akcja wcale też nie rozgrywa się powoli, tak naprawdę jest tu tak wiele wątków, że w pewnym momencie zastanawiasz się czy nie jedna z przesłuchanych osób jest mordercą. Sama końcówka jest psychologiczną bombą, którą zapamiętam do końca życia. Pokazuje to, że nikt nie rodzi się zły z natury, a tym złem dopiero przesiąka. Polecam "Dzieci Gniewu" osobom, które lubią chwile strachu, rozwiązywanie zagadek jak i nie boją się trochę obrzydliwych fragmentów. Książka jest warta przeczytania, ponieważ skłoni nas do refleksji nie tylko nad powieścią, ale także nad sobą, swoim postępowaniem w stosunku do innych, może wyznających inne poglądy, religie, orientacje ludzi. Ocena to 8/10.

Z możliwość przeczytania i zrecenzowania dziękuję Wydawnictwu Sine Qua Non :)

Created by Agata for WioskaSzablonów. Technologia blogger.