[32] Recenzja "Czerwonej Piramidy" Ricka Riordana

4 | dodaj
Tytuł oryginalny: "The Kane Chronicles. The Red Pyramid"
Autor: Rick Riordan
Wydawca: Galeria książki
Data premiery: 2011-02-23
Ilość stron: 544
Tłumaczenie: Agnieszka Fulińska




  Kisiłam tę książkę już z półtorej roku. Dostałam ją od dziadka na Mikołajki, ale przełamanie się do innej historii od Percy’ego było trudne. Nie chciałam się zawieść, ale wiedziałam, że nie będzie to to samo co Grecy. Miałam rację. Jednak nie była ona zła, ani nie mam zamiaru jej nie dokończyć. Jednak egipska mitologia nie przemawia do mnie w takim samym stopniu jak grecka, czy rzymska.
  Carter i Sadie biologicznie są rodzeństwem. W praktyce wygląda to nieco inaczej… Carter podróżuje z ojcem, który z córką po śmierci matki może widywać się tylko dwa razy w roku. Ich ojcem jest wybitny egiptolog i archeolog Julius Kane. Sadie zaś mieszka z dziadkami w Londynie, prowadząc normalne życie. Kiedy podczas „spotkania rodzinnego” doktor Kane uwalnia bogów egipskich w tym mściwego i złego boga Seta. Dzieci uciekają, ale odkrywają, że bogowie, magia egipska wcale nie była tylko mitem, a oni sami muszą wiele się nauczyć, aby uratować ojca.

  Książkę Ricka czyta się bardzo dobrze. Jego lekkość pióra towarzyszy nam od samego początku, dzięki czemu cały tekst jest zrozumiały i prosty. Egipskie bóstwa w większości były tłumaczone, co zaspokajało naszą ciekawość i nie zmuszało do przeszukiwania internetu w chwili czytania. Rozdziały podzielone są na te z perspektywy Cartera i Sadie. Od razu zaznaczam, że Sadie ani trochę nie przypadła mi do gustu. Była pyskata, zarozumiała i egoistyczny, przy czym jako ta młodsza z rodzeństwa uważała się za niewidomo jak bardziej inteligentną od brata co było nieprawdą. Wiele jej posunięć zdradzało jak głupio potrafiła myśleć w danej chwili. Carter zaś jest postacią dużo spokojniejszą. Przez lata spędzone z tatą w podróży nauczył się jak ważne jest zachowanie spokoju, zimnej krwi w sytuacji kryzysowej. Jak na swój wiek był bardzo błyskotliwy i przepełniony wiedzą, mimo, że nigdy nie chodził do szkoły. Trudno mi nazwać tę dwójkę rodzeństwem. Pomimo nie przebywania ze sobą przez większość życia, nie próbowali nawet się dogadać. Wróć. To Sadie ciągle śmiała się z brata i go krytykowała, choć sama była nie lepsza. Rick Riordan zaprezentował w tej historii ciekawą odsłonę mitologii starożytnego Egiptu. Połączył obraz magii z historią dwojga młodych ludzi obarczonych ciężkim zadaniem, które może nie tylko uratować ich ojca. Jednak mimo, że książka mi się podobała to nie aprobuję umieszczania tam lekkiego aspektu miłosnego. Uważam, że był on całkowicie zbędny i niepotrzebny. Zwłaszcza, że oboje są bardzo młodzi. Sadie ma bodajże trzynaście lat. Oczywiście książka jest warta przeczytania. Obraz starożytnego Egiptu idealnie współgra tu z mrocznymi sekretami i intrygami.
  Może nie jest to moja ulubiona książka Ricka Riordana, ale i tak wiem, że skończę tę trylogię. Mam jednak większe oczekiwanie względem Apolla. :) 
Ocena: 7/10 

Byłem szlachetnym sokołem, panem nieba! Zerwałem się z chodnika i wleciałem prosto w płot.

SUMMER TBR

19 | dodaj

  Hej, co prawda, ten post miał pojawić się gdzieś na początku lipca, ale nie wypaliło. Pakowanie na wakacje jak zwykle zostawiłam na ostatnią chwilę i zdążyłam dla Was napisać zaledwie wrap up oraz jeden tag. Jednakże teraz już nigdzie nie wyjeżdżam i mam mnóstwo czasu na czytanie i nadrabianie w serialach oraz filmach. O tym co zamierzam przeczytać w te wakacje opowiem niżej. :)


  Zacznijmy od tego, że kiedy piszę tego posta (tzn. dziś) to dwie z tych książek są już przeczytane i myślę, że o obu warto napisać recenzję. Na wakacjach byłam u rodziny we Włoszech i tam zabrałam ze sobą trzy książki. Pierwszą z nich jest "Czerwona Piramida" Ricka Riordana. Percy i Herosi byli już za mną, a ja miałam ochotę na trochę egipskiej mitologii. Czy mogę powiedzieć, że się zakochałam? Raczej nie, ale książka była jak najbardziej w klimacie oraz zamierzam przeczytać kolejne części. Teraz pytanie do osób, które już przeczytały całą trylogię: czy Sadie będzie taka wkurzająca przez wszytskie części? Następnie sięgnęłam po rozpoczęte już w Polsce "Bez słów" Mii Sheridan. Ta książka była naprawdę wspaniała. Jej wydarzenia ciągle siedzą w mojej głowie, a ja nie wiem czemu tak niedowierzałam tym wszystkim pozytywnym opiniom. Już w drodze powrotnej zaczęłam "Me before you" Jojo Moyes. Książka jak na razie jest bardzo wciągająca i bardzo dobrze napisana. Mimo, że mój angielski nie jest perfekcyjny to rozumiem większość rzeczy. Mimo to kiedy skończę ją po angielsku, na pewno zakupię i przeczytam także egzemplarz po polsku. :) 
  W te wakacje liczę na to, że przeczytam "A Court of Mist and Fury" Sarah J. Maas. Podobno ten tom jest dużo lepszy od poprzedniego (to jest w ogóle możliwe?!), a ja jako osóbka niegrzesząca cierpliwością postanowiłam przeczytać rówienież w oryginale. Stwierdziłam, że "Lato koloru wiśni" Cariny Bartsch, będzie idealne na słoneczne dni, kiedy pójdę z moim psem do parku, siądę na ławce w cieniu i popijając zimny napój będę czytać tak klimatyczną pozycję. Jedyne co o niej wiem to to, że każdy ją poleca, a bohaterka jest bardzo sarkastyczna. I ostatnia obowiązkowa pozycja na te wakacje to "Cress" Marissy Meyer, czyli tom trzeci Sagi Księżycowej, której dwie pierwsze części zostały przetłumaczone, zaś dwie ostatnie już nie. Czy tylko ja nie znoszę jak wydawnictwa robią nam takie rzeczy? 

A Wy robicie plany książkowe na wakacje?  Może są jakieś wyzwania, o których nie wiem? Podlinkujcie mi wszystko co wiecie, dziękuję ! :D 

TEEN WOLF BOOK TAG

13 | dodaj

  Z racji tego, że jest to mój drugi ulubiony serial, a teraz są wakacje i wszyscy nie musimy już się ukrywać z oglądaniem ich całymi nocami, kiedy rzekomo się uczymy to stwierdziłam, że będzie idealny. Zapraszam!


Scott McCall, czyli książka, która przerosła moje najśmielsze oczekiwania

  Tutaj bezkonkurencyjnie wstawiam „Dwór Cierni i Róż” Sarah J. Maas, który niedawno zrecenzowałam <klik>. Moje oczekiwania co prawda były wysokie. Po wielu recenzjach, które przeczytałam, samych pozytywnych, miałam nadzieję, że się nie zawiodę. Jednak nie spodziewałam się tego, iż ta książkę przebije te oczekiwanie, i tak wygórowane, ze trzy razy. Na razie jest to najlepsza przeczytana przeze mnie książka w ciągu ostatnich lat.



Stiles Stilinski, czyli książka (lub bohater), dzięki której czuję się dobrze, mimo że jestem smutna

  Myślę, że tutaj mogę spokojnie zaliczyć każdą książkę Ricka Riordana, ale szczególnie seria Percy Jackson i bogowie olimijscy oraz pierwszy tom Harry’ego Pottera. Jak wszyscy wiecie, ja wujcia Ricka kocham i podziwiam i każda jego książka daje mi tyle ciepła w sercu, że nawet jak mam zły humor, to po przeczytaniu pierwszego słowa jakie wypowiada Percy, nagle chce mi się śpiewać. Co do pani Rowling, chyba nie muszę nic dodawać. Pierwszy tom zdecydowanie jest pełen magii, takiej świeżej, czystej i dobrej, wszystko się zaczyna. Chodzimy po ulicy Pokątnej kupując pierwsze przybory, cieszymy nasze oczy nowym Nimbusem 2000 oraz uczymy się pierwszych zaklęć i wywarów.


Allison Argent, czyli bohater/bohaterka, której powierzyłabym własne życie

 

  Byłaby to zdecydowanie Celaena Sardothien ze „Szklanego Tronu”. Można by pomyśleć, że wyszkolona zabójczyni prędzej zdradziłaby mnie i sama podłożyła śmierci. Jednak wobec przyjaciół jest ona lojalna i oddana na tyle, że gotowa byłaby się  poświęcić byleby nie dopuścić do krzywdy najbliższych.


 

Lydia Martin, czyli książka, która z pozoru wydaje się być głupiutka, ale jednak niesie ze sobą głębsze przesłanie; zmusiła mnie do refleksji

 

  Długo się zastanawiałam nad odpowiedzią na to pytanie, ponieważ patrzę na różne tytuły. I jedną na początku w ogóle nie uważałam za głupiutką, a taka się okazała, inną uważałam i takowa była, więc miałam lekki problem. Póki nie przypomniałam sobie, że ostatnio czytając opis „Teraz albo nigdy” Sarah Dessen, byłam pewna, że to książka na chwilę, na wieczór może dwa. Spójrzmy na samą jej cukierkową okładkę. Okazało się, że naprawdę wiele z niej wyniosłam, dużo odkryłam i spojrzałam na swoją przyszłość pod trochę innym kątem, dlatego polecam tą powieść. Jeśli chcecie wiedzieć więcej o moich odczuciach zapraszam do recenzji <klik>.

 


Derek Hale, czyli bohater, który jest na tyle zdeterminowany, żeby osiągnąć to, co sobie zaplanował, nieważne jakim kosztem

 

  Na razie przychodzi mi do głowy tylko Valentine z serii „Dary Anioła” Cassandry Clare oraz pewna postać z trylogii „Mroczne Intrygii”, dokładnie z pierwszej części, która była zdolna zabić własnych przyjaciół, aby dotrzeć do celu. Nie podam imienia tej postaci, ponieważ to ogromny spojler.

 


Jackson Whitemore, czyli bohater, który udaje kogoś kim nie jest

 

  Tu mogę wstawić Mare Barrow z „Czerwonej Królowej”, która musiała udawać Srebrną, chociaż w jej żyłach płynęła czerwona krew.

 

 

Malia Tate, czyli bohater, który czuje się nieswojo w miejscu, w którym się znajduje

 

  Cath z „Fangirl” pasuje tu idealnie. Na studiach, bez swojej siostry bliźniaczki, czuje się ona zupełnie jak przybysz z innej planety. Ekscentryczna współlokatorka nie ułatwia jej zaklimatyzowania się, a jej chłopak tylko wszystko pogarsza.

 


Isaac Lahey, czyli smutna książka, którą uwielbiam

  

  Książka Michelle Zink „Krąg Ognia” kończy się naprawdę smutno, a mimo to jest to powieść, a nawet cała trylogia, bardzo bliska memu sercu.

  


Chris Argent, czyli bohater, który jest jednocześnie bardzo silny i zdeterminowany, ale również wrażliwy i czuły

 

  Takim bohaterem był Holder z „Hopeless” Colleen Hoover. Z jednej strony silny, wysportowany, arogancki, a z drugiej dziecko, które przez całe życie obwiniało się o dwie inne osoby.


John Stilinski, czyli książka, która powinna zostać uznana za lekturę szkolną

  Według mnie w kanonie naszych lektur powinno znaleźć się „Oddam ci słońce” Jandy Nelson. Oprócz tego, iż poznajemy losy rodzeństwa, co nie jest częstym zabiegiem to jeszcze mamy obraz osoby homoseksualnej i tego pod jaką presją tacy ludzie żyją i jak bardzo muszą naginać samych siebie, aby inni nie wytykali ich palcami.


Melissa McCall, czyli książka, która otworzyła mi oczy na różne sprawy

  To na pewno „Oddam ci słońce”, ale też lektura szkolna, którą było „Kamienie na szaniec”. Dużo lepiej czytało mi się takie rzeczy z punktu widzenia młodzieży.


Peter Hale, czyli czarny charakter, który jednocześnie kocham i nienawidzę

  Oj tak Petera kocham i nienawidzę. Co do bohatera książkowego to będzie zdecydowanie Sebastian z „Darów Anioła”. Nie było to też tak, że jakoś bardzo go nie znosiłam, ale z samej racji, że był tym „złym”.


Aiden i Ethan, czyli ulubiona (para) grupa przyjaciół

  Tutaj mam dwie pary. Po pierwsze z serii „Harry Potter”, czyli Fred i George Weasley’owie oraz Connor i Travis z „Percy Jackson i bogowie olimpijscy”. Czy te chłopaki nie są wspaniałe?


Alan Deaton, czyli książka, do której wracam, kiedy mam czytelniczego kaca

  Taką moją książką jest „Makbet”, czyli mój ulubiony dramat Shakespear’a. „Romea i Julii” nie znoszę, jednak Makbeta uwielbiam. Sama nie wiem w sumie dlaczego, ale tak po prostu jest.


Kira Yukimura, czyli książka, którą przeczytałam nie wiedząc o niej zupełnie nic

  Tak zupełnie ślepo przeczytałam „Szeptem” Becci Fitzpatrick. Pożyczyła mi ją przyjaciółka, powiedziała, że świetna książka i muszę ją przeczytać i w sumie nic mi o niej nie mówiła.


Liam Dunbar, czyli książka, która tak mnie oczarowała okładką, że musiałam ją kupić

  „Talon” kupiłam ze względu na okładkę. Opis też był spoko, ale ta okładka z wyżłobionymi łuskami smoka rozkochała mnie w sobie.


Jordan Parrish, czyli książka, na którą zwróciłam uwagę dzięki opisowi

  Tak kupiłam na wakacjach, nad morzem za dziesięć złoty bodajże „Cień Nocy”, czyli trylogię Anderi Cremer, która została przetłumaczona bez ostatniego tomu. Dziękuję wydawnictwu!


Theo Raeken, czyli bohater, wobec którego mam mieszane uczucia

  Mieszane uczucia mam wobec Rhysanda z „Dworu cierni i róż”, no z jednej strony to (spojler), a z drugiej (spojler). Tyle mogę wam powiedzieć.


Bobby Finstoch / Coach, czyli najśmieszniejszy bohater ever

  Percy Jackson i Leo Valdez ! Niech żyją herosi !


Sciles, czyli książka (lub bohater), która złamała mi serce

  Harry złamał mi serce i Percy je złamał, Celaena też je złamała i Kosogłos, oprócz tego Dary Anioła I Diabelskie Maszyny też złamały mi serce. Ogólnie większość książek złamało mi serce. Jednak Sciles złamał mi je na tysiąc, tysiąc drobnych kawałeczków.


Nie nominuję nikogo, ponieważ nie wiem kto oglądał ten serial. Więc teraz zwracam się bezpośrednio do fana tego serialu. Czuj się nominowany! :D 

Czerwcowy WRAP UP + stosik

21 | dodaj

  Przychodzę dziś do Was z wrap upem, jednak bez TBR-u, ponieważ będzie to osobny post. Będzie to też taki summer tbr, ponieważ będzie on obowiązywał przez całe wakacje. Oprócz tego wracając do tego posta to ten maleńki stosik w porównaniu z poprzednim będzie naprawdę śmiesznie mały. Jednak za to moich przeczytanych pozycji jest więcej! Zaczynamy! 


WRAP UP: 

Książki od lewej ułożone są w kolejności jak je czytałam. Zaczynamy od "Greckich bogów według Percy'ego Jacksona", jeśli klikniecie w tytuł to przeniesie Was do recenzji. Książka bardzo mi się podobała i mam nadzieję, że wkrótce uda mi się upolować"Greckich herosów...". Dalej przeczytałam całą serię o Percym Jacksonie i dwie pierwsze części zrecenzowałam. Uwielbiam wracać do dobrych książek, a powrót do świata mitologii był jeszcze wspanialszy. Potem zaczęłam "Olimpijskich Herosów" i po "Znaku Ateny", wzięłam się za "Dwór Cierni i Róż" Sarah J. Maas. Ta książka była tak cudowna taka piękna i brutalna zarazem... Najlepsza książka jaką do tej pory czytałam. Potem przeczytałam "Dom Hadesa", a następnie wzięłam się za "Ktoś mnie pokocha", czyli tą letnią wersję opowiadań i spodobała mi się tak pół na pół. Niektóre opowiadania były dobre, a inne bardzo słabe. I w końcu dziś doczytałam do końca "Krew Olimpu". W sumie przeczytałam aż 13 książek! Według mnie jest to wspaniały wynik i jestem z siebie zadowolona. :) 


Stosik:

Jak widzicie w tym miesiącu nie przyszło do mnie jakoś niewiadomo ile książek. Jedynie te trzy. Jedną z nich przeczytałam, czyli "Ktoś mnie pokocha". "Cress" otrzymałam jako nagrodę w konkursie na instagramie, a "A Court of Mist and Fury" kupiłam sobie po tym jak przeczytałam poprzednią część i stwierdziłam, że nie wytrzymam bez kolejnej. 

Znajdziecie mnie tu:
Instagram: addictedtobooks9
Lubimyczytac: Natalie_Bane


Na dziś to tyle. Teraz Wy! Ile książek przeczytaliście w tym miesiącu, a ile do Was przybyło? Piszcie mi w komentarzu :D Plus dodatkowa informacja, jutro wyjeżdżam na wakację do Włoch, do rodziny, ale posty powinny się pojawiać. Ciao! 

[31] Recenzja "Dworu Cierni i Róż" Sarah J Maas

26 | dodaj
Tytuł oryginalny: "A Court of Thorns and Roses"
Autor: Sarah J. Maas
Wydawca: Uroboros
Data premiery: 2016-04-27
Ilość stron: 524
Tłumaczenie: Jakub Radzimiński




  Jeśli moja recenzja wyjdzie bardzo nieskładnie i w ogóle nie będzie mieć sensu to bardzo Was przepraszam, ale nie chciałam czekać dłużej od ukończenia tej książki, bo jak emocje w końcu by opadły, to nie oddałabym całkowicie wspaniałości tej powieści. Co prawda kaca książkowego też nadal mam i mimo, że czytam inne książki to myślami wciąż jestem w „Dworze Cierni i Róż”. Myślę, że i tak to co tutaj napiszę nie odda niesamowitego uroku tej powieści. Mam nadzieję jednak, że zachęcę Was do czytania i zrobicie to bo naprawdę warto.
  Feyre jest najmłodsza z rodzeństwa. Ma dwie starsze siostry i kalekiego ojca, w sumie, oprócz siebie, trzy gęby do wykarmienia. Dlatego dziewczyna poluje. Pewnej mroźnej nocy, na skraju głodu, młoda łowczyni zabija ogromnego wilka, który okazuje się zaczarowaną istotą – Fae. Niedługo po tym faerie Wysokiego Rodu Tamlin przychodzi do niej i daje jej wybór w zamian zadośćuczynienia. Może stracić życie lub oddać je na zawsze i zamieszkać w jego dworze. Czasami żeby zacząć kogoś tolerować trzeba najpierw pozbyć się odwiecznej nienawiści, czy Feyre jest zdolna otworzyć się na wroga?
  Jest to duża rekonstrukcja „Pięknej i Bestii” połączona z fantastycznymi istotami, co już na samym początku dało dobry wstęp. Można by pomyśleć, eee co w tym oryginalnego? Zacznijmy od tego, że nasza „Bella” nie jest delikatną księżniczką, którą trzeba ratować z każdej opresji. Feyre jest silna, niezależna i zdeterminowana, aby spełnić ostatnią obietnicę, jaką złożyła umierającej matce. To osoba dążąca do celu, sarkastyczna , potrafiąca poradzić sobie w każdej sytuacji. Klątwa „Bestii”, nie ma pełnego odzwierciedlenia w książce, ponieważ Tamlin potrafi zmieniać się w wilka i na odwrót. Jego utrapieniem są zaś maski przytwierdzone do twarzy. Jedną z zadziwiających rzeczy jest to, że polubiłam główną bohaterkę, Tamlina zresztą też, który stał się moim nowym crushem. Szczególną sympatią darzę też Luciena, który był promykiem tej książki i jego cięty język zawsze potrafił rozbawić. Sarah J. Maas stworzyła coś nowego, jednak ze starym światem, coś całkowicie oryginalnego, mimo, że znanego wszystkim. Jest ona mistrzynią brutalnego scenariusza i pisarską potęgą uwodzenia, przy którym pani James może się schować. Książka zdecydowanie nie jest dla młodszych czytelników, mimo podstaw baśni, nie ma z pięknym „I żyli długo i szczęśliwie”, nic wspólnego. Sceny erotyczne mimo, że dla dzieci niedostępne, nie mają w sobie cienia bezwstydnej nieprzyzwoitości. Niektóre sytuacje, aż ciekną od ambiwalentności chwili, w której bohaterowie są tak blisko, a jednak nic nie wydarzy się oprócz zerknięcia spod przymrużonych powiek czy lekkiego uśmiechu, kiedy ten drugi nie patrzy. Nie jest to jednak zwykły romans, po którym nasze twarze będą gorące od emocji, a czerwony rumieniec obleje nasze pooliczki, ale pełna sprzecznych emocji powieść, dzięki, której dowiemy się czym jest ból i cierpienie oraz zobaczymy obraz niezdrowej zazdrości i ortodoksji tak niesprawiedliwej, że do oczu napłyną nam łzy, które nie wyschną nawet kiedy książka zostanie już odłożona na półkę.
  Kończąc dodam, że tak dobrej, tak brutalnej, tak dwojakiej, tak podstępnej książki jeszcze nie czytałam. Ta powieść potrafi zmiażdżyć i zmienić mnie jako osobę – sangwinika w stan głębokiej melancholii, która utrzymuje się do teraz.
Ocena: 100/10

- Czy nie sypiasz nocami, aby przygotować sobie świeży zapas ciętych ripost na kolejny dzień?

[30] Recenzja "Percy'ego Jacksona i bogów olimpijskich. Morze Potworów" Ricka Riordana

9 | dodaj
Tytuł oryginalny: " Percy Jackson & The Olympians. The Sea of Monsters"
Autor: Rick Riordan
Wydawca: Galeria książki
Data premiery: 2009-10-21
Ilość stron: 280
Tłumaczenie: Agnieszka Fulińska




  Przechodzimy do tomu drugiego naszej przygody z Percym Jacksonem, synem Posejdona mającym niewyparzony język, Annabeth Chase, córką Ateny oraz Groverem Underwoodem, satyrem ze skłonnościami do jedzenia mebli, kiedy się denerwuje. Tym razem wyruszymy na zupełnie obce wyspy i niespokojne wody, bo o to wkraczamy na Morze Potworów.
  Percy ciesząc się, że nie został jeszcze wylany z nowej szkoły spokojnie egzystuje ciesząc się w miarę spokojnym życiem (jak na półboga) razem ze swoim nowym przyjacielem, trochę wyrośniętym beksą Tysonem. Kiedy jednak garstka olbrzymów o ludożerczych zamiarach próbuje zrobić z niego mokrą plamę podczas gry w zbijanego, Percy znów wylatuje ze szkoły i wraca razem z Annabeth do obozu, gdzie zasady trochę się zmieniły. Chejron jako podejrzany o współpracę z Luke’em zostaje tymczasowo zawieszony i nie ma już władzy w obozie, zaś jego miejsce zajmuje przysłany prosto z Pól Kary: Tantal. Kojarzycie historię o mężczyźnie dającym na obiad bogom swoje dzieci? Tak, to dokładnie ten facet. Dodatkowo ktoś otruł sosnę Thalię i magia ochronna pozwala potworom atakować obóz. Kolejnym problemem jest Grover, który zaginął podczas poszukiwań słynnego Pana. Annabeth i Percy wiedzą, że tylko jedna rzecz jest w stanie ocalić obóz. Czy uda im się na czas?

  Mamy przed sobą drugi tom serii i teraz narzuca nam się standardowe pytanie. Czy Rick doświadczył symptom drugiego tomu? (Teraz wyobraźcie sobie, że wybucham śmiechem.) Absolutnie! Rick jest autorem tak fenomenalnym, tak zaskakującym i tak łamiącym serca, że to jego zupełnie nie dotyczy. Według mnie ta część jest tak samo dobra jak każda inna, tzn. wspaniała. Znów odświeżamy sobie stare mity, jak ten o Tantalu, i zostają one tak dobrze wplecione w te czasy, że wszystko wydaje się tak żywe i realistyczne. W tym tomie poznajemy okrucieństwo losu jakim jest sam wygląd i to kim się urodziliśmy. To jest tak jakby powiedzieć, że skoro ktoś urodził się w niemieckiej rodzinie i jest Niemcem to od razu oznacza, że jest zły jak Hitler. Nigdy nie rozumiałam tego, jak niektórzy mogą w tak przykry sposób segregować ludzi patrząc na ich historię ich przodków. W tej części jest to bardzo dobrze pokazane, że niektóre uprzedzenia są powodem korzeni danej osoby, niżeli co do jej charakteru. Percy mimo, że o rok starszy, nadal jest tym zuchwałym dzieciakiem pakującym się ciągłe kłopoty i odkrywającym swoje coraz to ciekawsze umiejętności jako syn boga mórz. Jako, że wypływamy na wody Percy ma bardzo dużo okazji do sprawdzenia się oraz do ćwiczenia swoich zdolności. Dodatkowo jego przyjaźń z Annabeth pogłębia się i stają się nierozłączni. Ale wiecie co jest najlepsze? Nie ma trójkąta miłosnego! Nie ma w ogóle romansu! Jest za to dużo akcji, dużo nowych stworów i potworów oraz wiele może starych mitów, ale inaczej zaprezentowanych. W tej części lepiej poznajemy też Clarisse la Rue, której w pierwszej części nie znosiłam, zaś teraz darzę ją wielką sympatią. Jest zdecydowana, silna i niezależna, ciągle stara się udowadniać swoją wartość przed swoim ojcem, bogiem wojny Aresem, co jest trudne.
  Niewiele mam do dodania. Może tylko tyle, że po tej części nie zaśniecie, dopóki nie sięgnięcie po kolejny tom. Ja, czytając to pierwszy raz byłam zdruzgotana nie mając kolejnej części.
Ocena: 10/10
Hermes się uśmiechnął.
- Znałem kiedyś chłopaka... o, sporo od ciebie młodszego. Właściwie to niemowlaka...
- Zaczyna się - odezwał się Greg. - Znów będzie gadał o sobie.
- Zamknij się! - warknęła Marta. - Chcesz przejść w tryb wibracji? 

WYNIKI ROZDANIA!

5 | dodaj
Dziękuję wszystkim za tak liczny udział w rozdaniu, było was naprawdę dużo ! :D 
Zwyciężczynią została:


EDYTA CHMURA ! 
Gratulację, napisałam Ci na maila, więc teraz czekam na odpowiedź z adresem do wysyłki ksiązki, którą wybrałaś, czyli "Oddam Ci słońce" Jandy Nelson :) 

Jeszcze raz dziękuję wszystkim za wzięcie udziału i nie martwcie się kiedyś na pewno jeszcze zrobię inny konkurs ! :D 
Created by Agata for WioskaSzablonów. Technologia blogger.