[62] Recenzja "Nic do stracenia. Początek" Kirsty Moseley

2 | dodaj
Tytuł oryginalny: "Nothing Left to Lose”
Autor: Kirsty Moseley
Wydawca: HarperCollins
Data premiery: 2017-04-12
Ilość stron: 464
Tłumaczenie: Krzysztof Obłucki







  „Chłopak, który zakradał się do mnie przez okno” mnie zawiódł, jak wiecie liczyłam na coś więcej. „Chłopak, który chciał zacząć od nowa” spodobał mi się, choć nie było to nic zaskakującego. „Nic do stracenia” podbiło moje serce. Z tą autorką mam bardzo mieszaną relację. Jedną jej książkę lubiłam, jedną nie za bardzo. Mimo wszystko ta, o której dziś powiem jest lekturą godną uwagi. Jeśli ciekawi Was co mi się w niej spodobało, zapraszam do przeczytania mojej opinii.
  Anna Spencer zażyczyła sobie, aby w swoje szesnaste urodziny wybrać się do klubu. Zabrał ją tam jej chłopak Jack. Kiedy jednak wchodzą do huczącego pomieszczenia na wiele miesięcy życie Anny zamienia się w piekło, którego sprawcą jest Carter Thomas, handlarz broni i narkotyków. Dziewczyna zostaje odnaleziona, a dzięki jej zeznaniom Carter trafia do więzienia, lecz ciągle przysyła listy z pogróżkami. Ojcem Anny jest wpływowy senator, najprawdopodobniej przyszły prezydent zrobi wszystko, aby zapewnić jej bezpieczeństwo. Dlatego zatrudnia do ochrony swojej córki przystojnego komandosa, najlepszego ucznia na swoim roku Ashtona Taylora. Jako, że chłopak ma być w każdym miejscu, gdzie znajduje się Anna w razie pytań ma udawać jej chłopaka. Ashton stara się przegonić koszmary, które ciągle dręczą dziewczynę i pomaga jej zacząć wszystko od nowa. Udawanie zakochanych powoli przestaje mieć charakter przykrywki. W najbliższym czasie ma odbyć się rozprawa apelacyjna i Carter, dzięki niedokładnym dowodom, może wyjść na wolność.


  Sekretem tego, że historia Ashtona i Anny tak bardzo mi się spodobała był fakt, że nie miałam co do tej książki żadnych oczekiwań. Znałam już tę autorkę z dwóch poprzednich książek i po prostu nie nastawiałam się na nie wiadomo jakie wow, fajerwerki i te sprawy. Rzeczywiście fajerwerków nie było. Historia tych dwojga to opowieść, która jest słodka jak cukierek, jednak posiada gorzki smak przeszłości. Ashton, mimo że też nie miał zbyt ciekawej przeszłości nie przeżył tylu koszmarów co Anna. Książka czasem tą słodkością doprowadzała mnie do irytacji, nie ze względu na to, że było tej słodkości za dużo, a dlatego, że wiedziałam, iż coś takiego w prawdziwym życiu jest nierealne. Bardzo polubiłam Ashtona i choć w wielu przypadkach wściekałam się na Annę starałam się ją zrozumieć. Akcja nie jest napięta i nie mamy tu zwrotów akcji, jakich przypuszczalnie można się spodziewać czytając opis. Ta część skupia się głównie na relacji dwójki głównych bohaterów oraz stanie umysłowym Anny, jej radzeniu sobie z tym co zaszło, jej przemiana. Każda rzecz robiona przez Ashtona była robiona dla Anny, aby jej pomóc, aby ją rozśmieszyć, aby zapomniała. Dziewczyna drobnymi kroczkami stara się wyjść z cienia i wreszcie zacząć żyć. Niesamowicie bawiłam się przy tej powieści podczas wielu, naprawdę bardzo zabawnych dialogów. Moja mama myślała już po pewnym czasie, że coś jest ze mną nie tak, ponieważ wybuchałam śmiechem co po chwila. Zrobiłam ten błąd i zabrałam tę książkę do autobusu, a nawet ciche parskanie było odbierane przez otoczenie jako postradanie zmysłów. Zdecydowanie uważam, że jest to najlepsza książka Kirsty Moseley, nie mogę się już doczekać kolejnego tomu, czyli zakończenia tej duologii. Coś czuję, że tam dopiero będzie się działo. Mam nadzieję, że zachęciłam Was do przeczytania tej powieści i dodam jeszcze tyle, że sięgając po tę pozycję pamiętajcie: zero wymagań.
Ocena: 8/10

Wszystko, co jest warte posiadania, warte jest też, żeby o to walczyć.
Dziękuję Wydawnictwu HarperCollins za danie mi możliwości przeczytania tej powieści! :)  







[61] Recenzja "Więzów krwi" Patrici Briggs

0 | dodaj
Tytuł oryginalny: "Blood Bound”
Autor: Patricia Briggs
Wydawca: Fabryka Słów
Data premiery: 2017-04-12
Ilość stron: 416
Tłumaczenie: Ilona Romanowska







  Jak wiecie poprzednia książka tej autorki i pierwsza część o Mercedes Thompson bardzo mi się spodobała. Był to strzał w dziesiątkę. Fantastyka, świetny klimat, cudowni bohaterowie i pędząca akcja. Teraz przyszła pora na zderzenie z kolejną częścią. Jak ogólnie wiadomo zwykle autorom kontynuacje, a zwłaszcza drugie tomy wychodzą dużo słabiej, ponieważ zaczynają serię z przytupem, ale nic z tego, bo potem brakuje im pomysłów. Próbują zwykle sklecić fabułę, żeby wjechać z naprawdę dobrą trzecią częścią, niestety ta druga to zwykły zapychacz. Czy i w tym przypadku jest podobnie? Jeśli chcecie poznać moją opinię na temat „Więzów krwi” zapraszam do recenzji.
  Kiedy Mercedes Thompson mechanik i zmiennokształtna w jednym rozwiązała problemy wilkołaków jej jedynym celem jest zaznanie chwili spokoju i możliwość dokończenia naprawy samochodu. Chce zarobić i znów zacząć żyć jak zwykły człowiek. Niestety jako zmiennokształtna los ma dla niej inne plany. Mercedes jest też dłużniczką i bardzo dba o interesy swoich przyjaciół. Kiedy jej towarzysz wampir prosi o przysługę zostaje przystawiona do muru, jednak nigdy nie zostawia przyjaciół w potrzebie. Będzie to próba, w której wiele może się wydarzyć.



  Najważniejsze: czy druga część okazała się lepsza lub dorównała pierwszej? Niestety nie. Po przeczytaniu tego tomu nie byłam zawiedziona, jednak rozpoczęcie serii spodobało mi się dużo bardziej. Główna bohaterka nie traci determinacji i siły, dlatego nadal trudno jej nie lubić. Jest postacią, która wie czego chce i z uporem dąży do celu, przy czym nigdy nie naraziłaby swoich przyjaciół na niepotrzebne ryzyko. To osoba rozważna i bystra. Doskonale łączy fakty, dzięki instynktowi i dedukcji staje się niebezpiecznym przeciwnikiem. Oprócz tego akcja nie zwalnia. Wręcz przeciwnie ponieważ ciągle nabiera tempa. Kiedy pomyślimy, że tu już nic się nie wydarzy, autorka nas nie zaskoczy nagle zostajemy „oblani kubłem zimnej wody”. Niespodziewane zwroty akcji i napięta atmosfera to tylko jedne z przymiotów jakimi można opisać tę powieść. Briggs w tym tomie manewruje pomiędzy wątkiem fantastycznym, kryminalnym, a do tego wplata fragmenty miłosne, które uszczęśliwią osoby czekające na rozwój akcji pomiędzy wilkołakami, a Mercy. W „Więzach krwi” dowiadujemy się więcej o wampirach i ich społeczności. Jeśli pierwszy tom był bardziej poświęcony wilkołakom, ich hierarchii oraz strukturze społecznej, to w tym mamy szansę zobaczyć wampirzą stronę. Autorka pokazuje różnicy w tych dwóch skupiskach istot nadnaturalnych, ale też wskazuje na podobieństwa pomiędzy nimi. Powodem, dlaczego ta część podobała mi się trochę mniej od poprzedniej jest na pewno fakt, iż wilkołaki i ich zwyczaje interesują mnie bardziej. Nie czułam się znudzona czytając tę powieść, jednak nie był to ten sam zachwyt jak po poprzednim tomie. Mam nadzieję, że w trzeciej części znajdę coś naprawdę zaskakującego, coś co mnie zwali z nóg i nie będę już mogła uciec od tej serii. Zdecydowanie polecam sięgnięcie po ten tom, na pewno nie będzie to zmarnowany czas.
Ocena: 7,5/10

Głupia, głupia owca w radosnych podskokachzmierzająca prosto pod nóż rzeźnicki.

Dziękuję Wydawnictwu Fabryka Słów za danie mi możliwości przeczytania tej powieści! :)  




Kwietniowy WRAP UP i TBR na maj + stosik

2 | dodaj

  Hejka! Za nami kolejny miesiąc, a ja powoli zaczynam znów wdrążać się w czytelniczy szał. Ostatnie miesiące szły mi dość kiepsko, na szczęście w tym poszło mi nie najgorzej. Oprócz tego ostatnimi czasy nie kupowałam też wiele pozycji, zaś w tym znów zaczęłam czasem na siłę kupować niektóre. Jednak jak widzicie książkę za 6 zł to chyba trudno się oprzeć. Nie robiąc długich wstępów przejdę do wrap upu, w którym nieco Wam opowiem o przeczytanych przeze mnie pozycjach. :)  


WRAP UP:

  Mój czytelniczy miesiąc zaczęłam z "Opalem" ,którego recenzję zamieściłam na blogu, kolejne części też doczekają się własnej, jednak na razie w kolejce czekają powieści od wydawnictw, a te mają pierwszeństwo. W zasadzie z tymi książkami wiążę się zabawna historia. Jak wiecie lub nie w mojej recenzji wspominałam, że książki z tej serii czytam co roku. Działo się tak, ponieważ kupowałam jedną, potem ją czytałam, kiedy skończyłam zamawiałam od razu kolejną, jednak w międzyczasie zabierałam się za inną pozycje. Zanim kolejna część do mnie dotarła ja już opuściłam tamten świat Luksjan i nie miałam na nie ochoty. Tak naprawdę tak szybkie przeczytanie tej serii zawdzięczam mojej przyjaciółce, której jestem bardzo wdzięczna, bo tak naprawdę gdyby nie ona to możliwe, że nie przeczytałabym tej serii nigdy. Sytuacja była taka, pożyczyłam jej "Obsydian" rok temu razem z wieloma innymi książkami i vice versa, w końcu postanowiła, że sięgnie po pierwszy tom i przepadła. Ściągnęła sobie na czytnik pozostałe części i czytała przy czym mówiła mi gdzie jest co się dzieje itd. To był pierwszy powód, dla którego sięgnęłam po trzeci tom, czyli znów zapragnęłam znaleźć się w tamtym świecie, a po drugie powiedziała mi, że jak mnie przegoni to mi będzie spojlerować. Więc, kiedy tylko skończyłam 3 tom, na następny dzień zamówiłam w księgarni ostatnie dwa tomy i pochłonęłam je. Mówię tu o "Origin" i "Oppostion", nie będę się na ich temat rozwodzić, ponieważ napiszę osobne recenzje. Następnie sięgnęłam po "Grom i szkwał", który czekał na mnie dobry miesiąc, ale swoje usprawiedliwienie i wszystkie uwagi i pochwały zamieściłam w recenzji, która wisi na blogu. Kiedy pani na języku polskim powiedziała, że naszą kolejną lekturą do przeczytania będzie "Makbet" byłam zachwycona. Uwielbiam dramaty Shakespeare'a, a "Makbet" należy do moich ulubieńców, więc było mi bardzo miło ponownie go przeczytać. Zdecydowaną perłą tego miesiąca było "Empire of Storms", czyli piąty tom serii "Szklany Tron" Sarah J. Maas. Jak wiecie ja uwielbiam tę autorkę, należy ona do moich ulubionych i każda jej książka jeszcze bardziej pokazuje jak dobra jest w swoim rzemiośle. Nie chcę spojlerować nikomu piątej części, więc jedynie powiem, że ten tom jest jeszcze bardziej brutalny, nasiąknięty akcją i tajemnicami niż poprzednie oraz takiego końca nikt się nie spodziewał. Przedostatnią pozycją przeczytaną w tym miesiącu było "Ostatni bierze wszystko", który doczekał się własnej recenzji. Ostatnią książką, która została przeze mnie skończona jest "Driven. Namiętność silniejsza niż ból" K. Bromberg. Nie ma jej na zdjęciu, ponieważ przeczytałam ją w wersji elektronicznej. Podobała mi się i była doskonałą odskocznią po tej całej fantastyce, a przy okazji dopisywał jej znakomity humor. Zdecydowanie sięgnę po kolejne tomy, aby poznać dalsze losy bohaterów. Reasumując w kwietniu przeczytałam osiem książek! Dla mnie jest to wynik satysfakcjonujący i mam nadzieję, że utrzymam poziom na przyszły miesiąc. :D


TBR:

  Nie planuję dużego tbr-u, ale te kilka książek chciałabym przeczytać. Dwie pierwsze dostałam od wydawnictw, zaś reszta to kolejne części "Akademii Wampirów", które mi brakowało, ale jak je zdobyłam opowiem niżej w moim book haulu.  :D


BOOK HAUL:

  W tym miesiącu odrobinę poszalałam i zakupiłam aż 16 książek. Wiem, że na zdjęciu jest ich 14, ale za chcwilę wyjaśnię brak dwóch z nich, Jak wspominałam we wrap upie po "Opalu" musiałam koniecznie sięgnąć po zakończenie serii i tak w mojej biblioteczce znalazły się "Origin" oraz "Opposition". Jako, że zapisałam się na milion grup na facebooku, gdzie mogę sprzedawać, kupować i wymieniać książki, postanowiłam zapytać czy ktoś nie chciałby odsprzedać mi kilku części "Akademii Wampirów", których mi brakuje, a ta seria jest bardzo trudna do zdobycia. Odezwała się do mnie dziewczyna co lepsze z tego samego miasta i spotkałyśmy się w galerii, odkupiłam od niej te tomy i ucieliśmy sobie pogawędkę o książkach. "Ukryta Łowczyni" oraz "Waleczna Czarownica", jak i pierwszy tom były na stronie Galerii Książki za 10 zł każda, więc jako, że pierwszy tom posiadam kupiłam w świetnej cenie dwa pozostałe. Następnie na tej samej grupie na fb zapytałam o "Miasto upadłych aniołów", "Miasto zagubionych dusz" oraz "Miasto niebiańskiego ognia", wszystkie te pozycje czytałam, jednak lubię mieć skompletowane serie. Czwarta i piąta część została wypożyczona mojej koleżance. Na instastory zapytałam czy nie miałby ktoś na wyzbyciu "Mechaniczną księżniczkę" i w niedługim czasie odezwała się do mnie jedna z użytkowniczek. "Pojedynek" i "Zdradę" kupiłam przeglądając księgarnię dadada.pl i znalazłam każdą z nich po 6 zł. "Więzy krwi" otrzymałam w ramach współpracy z wydawnictwem Fabryka Słów, zaś "Imperium burz" otrzymałam od koleżanki na wcześniejsze urodziny.

Znajdziecie mnie też tu:
Instagram: kruczyrodzial
Lubimyczytac: Natalie_Bane


 Oto moje czytelnicze podsumowanie i moje zdobycze. Jestem bardzo ciekawa, co Wy w tym miesiącu przeczytaliście i jakie nowe książki zapełniły Waszą biblioteczkę. Koniecznie napiszcie mi w komentarzu! :D 

[60] Recenzja "Ostatni bierze wszystko" Miroslava Zambocha

1 | dodaj
Tytuł oryginalny: "Dlouhy sprint. Ozvena. Posledni bere vse”
Autor: Miroslav Zamboch
Wydawca: Fabryka Słów
Data premiery: 2017-03-24
Ilość stron: 400
Tłumaczenie: Andrzej Kossakowski 





  Długo nie mogłam chwycić się tej książki, ponieważ po prostu nie miałam ochoty na fantastykę. Ostatnio jednak po przeczytaniu „Gromu i szkwału” oraz „Empire of Storms” znowu naszła mnie ochota na coś z tego gatunku. Była to pierwsza styczność z tym autorem i mam co do niego mieszane uczucia. Z jednej strony książka mi się podobała, ale z drugiej chyba liczyłam na coś więcej. Książka składa się z trzech opowiadań i dwa pierwsze są ze sobą powiązane. Jeśli chcecie poznać moją opinię na temat książki „Ostatni bierze wszystko” to zapraszam do recenzji.
  Trzydzieści dni przed koronacją ogłaszane zostają wolne łowy. Czarodzieje, asasyni i każdy kto uważa, że ma szansę w walce o koronę starają się zabić następcę tronu czym mogą oczyścić sobie drogę do tronu. Miesiąc przed koronacją w wyniku nieszczęśliwego wypadku ginie najstarszy syn króla, więc jego młodszy brat Tekuard zajmuje jego miejsce. Chłopak nie para się magią, nie lubi walczyć, jego pasjonuje zupełnie co innego. Zawsze żył w cieniu brata i nigdy nie chciał zostać władcą. Kiedy jednak nie ma wyboru musi zdecydować czy ucieknie, czy da się zabić, ponieważ na pewno nie ma szans w tym starciu.



  Dwa pierwsze opowiadania będę rozpatrywać razem, ponieważ ich zdarzenia miały miejsce prawie równo po sobie, jedyne co je odróżnia to perspektywa. Pierwsze napisane jest z punktu widzenia Tekuarda, a drugie Calve’a. Trzecie opowiada losy Hendrixa oraz Crane’a. Wszystkie zdarzenia mają miejsce w krainie, o której nie wiemy prawie nic, jedynie to, że mamy wyszczególnione kilka królestw. Akcja rozgrywa się w średniowieczu. Jak przystało na prawdziwą książkę fantasy mamy tu pełno magicznych przedmiotów, osób oraz miejsc. Autor zasypuje nas wiadomościami na temat czarów, pewnych zaklęć, kamieni, które są używane w różnym celu, jedne powstrzymają chorobę, zaś inne pozwolą oddychać w przepełnionym mieście smogiem. Zostajemy zapoznani z zawodem, który jest bardzo opłacalny w tym świecie, mówię tu o zbieraczu trupów, których codziennie (zmarłych) jest nawet kilka tysięcy. Czytając zdecydowanie jesteśmy całkowicie zanurzeni w świecie wykreowanym przez Zambocha. Książka kipi od magii oraz średniowiecznego klimatu. Akcja potrafi pędzić jak rozpędzony pociąg, czasem zwalnia i mrozi krew w żyłach, kiedy zastanawiamy się co się teraz wydarzy. Jednak mimo tego czasem odczuwałam nudę. Nie potrafię stwierdzić dlaczego, ponieważ mimo, że historia Tekuarda naprawdę mnie zaintrygowała to musiałam często odkładać książkę, gdyż nie chciałam zmuszać się do niej. Oprócz tego niektóre opisy wprowadzane przez autora były po prostu niepotrzebne i dodatkowo działały na niekorzyść całej powieści, ponieważ ją dłużyły. Mimo to na obronę opowiadań powiem o kolejnym plusie. Tym co przyciąga do tej powieści i kryje ją za woalem tajemniczości są intrygi oraz sekrety, które po kolei zaczynają wychodzić na światło dzienne z niespodziewanym i głośnym przytupem. Sprawy, które ukazały swoje prawdziwe oblicze są nie do przewidzenia i sprawiają, że wszystko nabiera sensu, a całość nagle wydaje nam się dziwnie poukładana i logiczna. Podsumowując nie jestem pewna czy książka całkowicie mi się podobała, zachowała świetnie poprowadzone intrygi i skonstruowany świat fantasy, który niestety nie został szerzej opisany, a jedynie mieliśmy dostęp do jego małego skrawka, oprócz tego nie wciągnęłam się na tyle, aby powiedzieć, że absolutnie nie mogłam się od niej oderwać. Czy polecam? Szczerze, nie wiem. Myślę, że najlepszym sposobem byłoby gdybyście sami ją przeczytali i wyrobili własną opinię. Mam nadzieję, że moja recenzja choć w małym stopniu pomogła Wam zdecydować, czy zechcecie po nią sięgnąć.
Ocena: 6/10

Ponieważ musimy być optymistami, nic innego nam nie pozostaje.

Dziękuję Wydawnictwu Fabryka Słów za danie mi możliwości przeczytania tej powieści! :)  




Bardzo Bohaterski Book Tag

0 | dodaj

  Hejka, przez ostatnie miesiące pojawiały się u mnie same recenzje, więc postanowiłam przyjść z czymś luźniejszym. Ten tag został stworzony przez Asię z Tuczytam. Pomimo, że jest to tag niełatwo mi było przyporządkować odpowiednich bohaterów do punktów. Do niektórych miałam wytypowaną trójkę, a do innych nie miałam zielonego pojęcia kogo dać. Nie spodziewajcie się tutaj postaci z lektur czy bardziej ambitnej literatury, a raczej będą królować książki z gatunku fantasy i młodzieżówki. Oprócz tego uprzedzam, że mówiąc o tych książkach mogą pojawić się spojlery, dlatego jeśli jeszcze nie czytaliście danej powieści lub serii i nie chcecie znać różnych szczegółów, to po prostu omińcie ten punkt. 

1. Bohater dobry do szpiku kości. 
Do tej kategorii wybrałam Kylie Galen z serii "Wodospady Cienia" C. C. Hunter. Dziewczyna jest miła, otwarta i dobra. Nie wyrządziłaby krzywdy mrówce, a swoją przyjaźnią obdarza każdego kto tego potrzebuje. Bohaterka jest gotowa oddać życie za swoją rodzinę i przyjaciół, a nawet za przypadkowe niewinne osoby. Jest przecież Obrońcą. Jej moc wzrasta dwukrotnie, kiedy ktoś jest w niebezpieczeństwie, ale nie może obronić sama siebie. Zdecydowanie jest dobra aż do szpiku kości. 



2. Całkiem niezły bohater. 
Myślę, że Manon Czarnodzioba z serii "Szklany Tron" Sarah J. Maas jest trafem w dziesiątkę. Moja interpretacja wygląda tak. Manon zawsze była "tą złą". Wiedźma, morderczyni, drapieżnik. Nie ma w sobie nic ludzkiego. Kiedy jednak widzi bezbronną dziewczynę o kruczych włosach, w której wyczuwa krew wiedźm natychmiast robi wszystko dla jej dobra. Manon to jedna z lepszych postaci wykreowanych przez Maas. To bohaterka, która wychowana w imię zemsty, podąża teraz za swoim prawdziwym przeznaczeniem i próbuje naprawić wyrządzone krzywdy. 

3. Bohater słodki, aż zęby bolą.
Postawiłam tu na bohaterkę, która może nie wydaje się słodka, jednak myślę, że stwierdzenie słodko irytująco doskonale ją opisuje. Mówię tu o Zuzannie Pevensie z serii "Opowieści z Narnii" C. S. Lewisa. Kiedy byłam mała i czytałam opowieść o rodzeństwu Pevensie Zuzanna była postacią, która irytowała mnie na każdym kroku. Niby mocno stąpająca po ziemi i odważna boahterka tak naprawdę okazała się dziewczyną o niezwykle ciasnym umyśle i płytkim wnętrzu. Znielubiłam ją od samego początku, a końcówka zraziła mnie do niej już na zawsze.

4. Bohater tragiczny niebanalnie.
Zdecydowanie miałam problem z tą kategorią. Przeszukiwałam moje półki próbując znaleźć postać, która odpowiadałaby mi do tego punktu, Ostatecznie zdecydowałam się na Willa Herondale'a z trylogii "Diabelskie Maszyny" Cassandry Clare. Jego problem polegał na tym, że kiedy był mały demon przeklął go i powiedział, że każda osoba, która go pokocha umrze. Mały Will uwierzył mu i przez cały swój czas starał się zniechęcić wszystkich ludzi do siebie. Był arogancki i szorstki, tak aby nikt nie ucierpiał. Pokazuje to, że był bohaterem tragicznym i to w sposób naprawdę okrutny. 

5. Bohater przereklamowany.
Oczywiście będzie to Marshall z książki "Wyśnione miejsca" Brenny Yovanoff. Jest to typowy bad boy niedbający o swoją opinię, korzystający z używek, ale tak naprawdę kryje się w nim bardzo wrażliwy chłopak, który ma nieciekawą przeszłość i oczywiście od zawsze jest zakochany w tej "szarej myszy", kujonce, która ma na pozór idealne życie. Mam już dość. 



6. Cichy bohater. 
Do tej kategorii dałam Azriela z trylogii Sarah J. Maas "Dwór cierni i róż". Postać ta pojawia się dopiero w drugim tomie i na dwa sposoby można powiedzieć o niej, że jest cicha. Z jednej strony Azriel po prostu lubi się nie wyróżniać, z tego co pamiętam miało to związek z jego przeszłością. To nieśmiały i skrycie zakochany w pewnej dziewczynie bohater, który z drugiej strony wykorzystuje ową ciszę do szpiegowania. Wokół niego wiją się cienie, a on sam potrafi dzięki nim odkryć największe sekrety. Jest więc moim typem na cichego bohatera. 

7. Prawdziwy bohater.
Jam to wykreowana nastolatka z książki "Pod kloszem" autorstwa Meg Wolitzer. Została tutaj umieszczona, ponieważ tak naprawdę każdy z nas mógłby nią być. Jest to postać niesamowicie autentyczna, której przydarzyły się sytuacje, które każdy z nas może doświadczyć. Ukazuje depresję, w którą popadła dziewczyna, a całość jest po prostu prawdziwa, ponieważ to wszystko się naprawdę dzieje gdzieś na świecie.


8. Bohater nie z tego świata.
Musiałam po prostu gdzieś do tego tagu wcisnąć Rowana z serii Sarah J. Maas "Szklany tron". To postać, która nie jest człowiekiem a Fae i żyje w wykreowanym świecie Wendlyn. Oprócz tego można go nazwać mężczyzną nie z tego świata, ponieważ (w moim mniemaniu) jest zbyt idealny i zbyt nierealistyczny, aby normalny facet łączył takie cechy, które każda kobieta chciałaby widzieć u swojego mężczyzny. 

9. I ty zostań bohaterem w swoim domu!
Taguję każdego kto przeczytał, aż do końca ten post. Mam nadzieję, że Wam się podobał i wyczekujcie mojej następnej recenzji. 

[59] Recenzja "Gromu i szkwału" Jacka Łukawskiego

0 | dodaj
Tytuł oryginalny: "Grom i szkwał”
Autor: Jacek Łukawski
Wydawca: SQN
Data premiery: 2017-03-01
Ilość stron: 400









  Byłam bardzo ciekawa kontynuacji serii „Kraina Martwej Ziemi”, jednak zawsze był ten niepokój o drugą część, która mówi się, że zawsze wypada najgorzej w całej serii. Oprócz tego w tym czasie kiedy otrzymałam tę pozycję nie miałam na nią ochoty, więc odwlekałam z przeczytaniem jej. Potem kiedy już się za nią zabrałam, akurat mój tata skończył pierwszą część, którą kilka dni wcześniej mu pożyczyłam. Powiedział mi, że koniecznie musi przeczytać kolejny tom i mi go po prostu zabrał. Wczoraj skończyłam czytać tę powieść i muszę powiedzieć, że jestem pozytywnie zaskoczona, a tymczasem zapraszam do zapoznania się z moją opinią.



  Z zamku opanowanego przez zdrajców ucieka Arthorn i na rozkaz Garharda wyrusza ku Martwicy z zamiarem znalezienia Azure, następczyni tronu i sprowadzenia jej z powrotem. Okazuje się, że nie będzie to najłatwiejsze zadanie. Garhard tymczasem zostaje w Wondettel, aby opanować sytuację w królestwie. Musi rozprawić się ze zdrajcami i utrzymać chociaż częściowy porządek. Staje się to trudniejsze, kiedy lord Auriss znów zaczyna dawać o sobie znać. Asnal Talath powoli przestaje być bezpiecznym miejscem, a kiedy Martwica opadnie Ariath wyciągnie ręce, aby przytulić swoje dzieci.
  Pan Łukawski znowu mnie pozytywnie zaskoczył. W pierwszej części byłam zdziwiona brakiem wątku romantycznego, zaś w tej jestem zdumiona całą powieścią. Wcale nie okazała się gorsza od pierwszego tomu, tak jak zwykle się dzieje, kiedy drugą część dotyka „klątwa”. Autor bardzo dobrze pokazuje świat średniowieczny podszyty płachtą fantastyki. Czarty, latające okręty i Dwargowie to codzienność podczas tej lektury. Wszystko jest doskonale utrzymane w sadystycznych i brutalnych czasach średniowiecznych. Historia opowiedziana przez autora posiada kilka perspektyw, z których najciekawsza jest według mnie ze strony Arthorna oraz Marcasa. Powieść łamie dotychczasowe schematy przez co jest na pewno lekturą wartą uwagi. Wciąga od pierwszej strony i ledwo wypuszcza nas po ostatniej, a kiedy kończymy wciąż chcemy więcej. Mam szczerą nadzieję, że autor napiszę ostatnią część (jeśli to jest trylogia), ponieważ razem z moim tatą nie możemy się doczekać zakończenia serii i poznania dalszych losów bohaterów. Zdecydowanie polecam Wam sięgnąć po ten tom, tak samo jak po poprzedni jeśli jest jeszcze przed Wami. 
Ocena: 8/10

Dziękował w myślach Ariath, że nie sięgnęła ku niemu swymi smukłymi dłońmi i nie przytuliła do swego łona.
Dziękuję Wydawnictwu SQN za danie mi możliwości przeczytania tej powieści! :) 


Zmiany, zmiany zmiany...

1 | dodaj
Hejka, tutaj Natalia, kiedyś byłam Addicted to books teraz poznajcie nową, odświeżoną wersję mnie, czyli Kruczy rozdział. Nie kryję za tym wielkiej historii. Czułam, że potrzebuję bardziej spersonalizowanej nazwy, która będzie określać to co robię i to co lubię. Lubię ptaki (oprócz gołębi), a szczególnie kruki. Pewien wpływ miała na to kreskówka z dzieciństwa "Młodzi tytani" i jedna z postaci, czyli Raven. Była moim takim małym autorytetem z dzieciństwa i postanowiłam jej poświecić swoją nazwę. 
Oprócz nazwy tu, na instagramie i na moim wymarłym facebooku nic się nie zmieni. Nadal będą tu recenzje, podsumowania i jakieś lekkie tagi. Mam nadzieję, że przyjmiecie Kruczy rozdział, bo szczerze powiedziawszy trochę się stresowałam zmieniając nazwę. :) 
To chyba tyle, czekajcie na najbliższą recenzję, albo "Gromu i szkwału" albo reszty serii Lux. 
Do zobaczenia! :D 


Created by Agata for WioskaSzablonów. Technologia blogger.